Waarom jobcoaching voor een Mental Projector anders werkt
Jobcoaching kan voor een Mental Projector enorm waardevol zijn. Tegelijk schuilt er een risico: je kan in een traject belanden dat je vooral leert om “beter te functioneren” in een systeem dat niet bij je past. Daarom is het essentieel om met de juiste bril te kijken naar begeleiding.
Enerzijds brengt jobcoaching opluchting: iemand helpt je om richting te vinden. Anderzijds kan er spanning ontstaan: iemand gaat bepalen wie jij zou moeten worden. Precies daar ligt jouw belangrijkste aandachtspunt.
Niet passiviteit is je valkuil, maar aanpassen aan wat logisch, slim of maatschappelijk correct klinkt.
Ga erin met één innerlijke intentie: ik kom niet om mezelf te fixen
Als je met een jobcoach start, helpt het om meteen de toon te zetten. Je hoeft niet te komen om jezelf te verbeteren of om sneller “een job te pakken te krijgen”. Je komt om je positie te herkennen.
Zet daarom vooraf iets helder voor jezelf:
“Ik ga dit traject gebruiken om mezelf te horen, niet om mezelf te verbeteren.”
Wanneer je vanuit die intentie vertrekt, wordt jobcoaching een klankbord in plaats van een systeem dat jou in een vorm duwt.
Evalueer de coach even hard als jezelf
Voor een Mental Projector is de kwaliteit van de ander bepalender dan de methode. Met andere woorden: de coach is niet neutraal. De coach is onderdeel van het veld waarin jij je waarheid ontdekt.
Let daarom vanaf het begin op signalen zoals:
Voel ik me rustiger of juist kleiner na gesprekken?
Mag ik traag spreken en zoeken?
Krijg ik vragen of vooral oplossingen?
Voel ik me gezien of geanalyseerd?
Wordt mijn gevoeligheid gerespecteerd of gemanaged?
Je hoeft niet te wachten tot het misloopt. Meestal weet je systeem na één of twee sessies al of dit een correcte voedende omgeving is. Neem die feedback serieus.
Jij bent hier niet om antwoorden te geven, maar om ze te laten ontstaan
Mental Projectors werken niet lineair. Daarom kunnen klassieke coachvragen onbedoeld druk zetten, bijvoorbeeld: “Wat wil je exact?” of “Waar zie je jezelf over vijf jaar?” Als je dan leegte of spanning voelt, is dat geen gebrek aan zelfkennis. Het is jouw mechanica.
Wat meestal wél klopt:
hardop praten
twijfelen en herzien
tegenstrijdigheden mogen uitspreken
perspectieven verkennen
tijd nemen tussen sessies
pas voelen nadat je het gezegd hebt
Je kan dit ook letterlijk benoemen:
“Ik ontdek mijn waarheid terwijl ik spreek.”
Dat is geen zwakte, maar je natuurlijke autoriteit.
Gebruik jobcoaching als klankbord, niet als beslissingsmachine
Helderheid ontstaat bij jou door je stem in een juiste omgeving. Daarom helpt het om niet alleen met conclusies te komen, maar ook met vragen en losse gedachten. Frustraties mogen bovendien net zo welkom zijn als inzichten.
Hoe meer je probeert “juist” te antwoorden, hoe minder het werkt. Een simpele zin die veel druk weghaalt is:
“Ik weet nog niet wat ik hier kom doen, maar ik wil mezelf horen.”
Zo blijft het traject in dienst van jouw proces.
Let bewust op je energieniveau rond het traject
Jobcoaching kan mentaal interessant zijn en tegelijk energetisch uitputtend. Net daarom loont het om na elke sessie te checken wat er gebeurt in je systeem.
Observeer bijvoorbeeld:
Ben ik na een sessie helder of leeg?
Heb ik nood aan stilte of voel ik druk om actie te nemen?
Begin ik te pushen in keuzes of sollicitaties?
Ga ik meer nadenken dan voelen?
Wanneer je slechter slaapt, meer in je hoofd zit of snel wil “landen” in iets, is dat meestal een teken dat het traject te snel, te doelgericht of te extern gestuurd wordt. Voor jou is tempo belangrijker dan een plan.
Wat je wél uit jobcoaching kan halen als Mental Projector
Een correct traject gaat idealiter over positionering en deconditionering. Denk aan:
je natuurlijke kijk en talent leren benoemen
je gevoeligheid leren vertrouwen
je ideale omgevingen herkennen
je grenzen leren voelen
je zelfbeeld deconditioneren
je relatie tot werk herprogrammeren
Daarbij is het verschil essentieel: het gaat niet in de eerste plaats over cv’s, functietitels en vacatures. Het gaat over vragen zoals:
Waar functioneer ik vanzelf helder?
Waar word ik gezien?
Waar mag ik mezelf zijn zonder leeg te lopen?
Van daaruit ontstaan dikwijls passende werkvormen.
Voor een Mental Projector 4/6: twee extra aandachtspunten
Lijn 4: netwerk en nabijheid
Kansen komen dikwijls via mensen, relaties en omgevingen, minder via “hard solliciteren”. Gebruik jobcoaching dus ook om te voelen bij welke mensen je hoort en waar het voor je klopt.
Lijn 6: leven in fases
Niet alles hoeft nu definitief te zijn. Het lijn-6 pad beweegt door experiment, ontgoocheling, herpositionering en belichaming. Daardoor is jobcoaching vooral waardevol als oriëntatie en integratie, niet als eindpunt.
Voorbeeldvragen voor je jobcoach
Goede vragen helpen je het veld én de aanpak te toetsen. Kies gerust wat resoneert.
Vragen om te voelen of de coach correct is
“Hoe werk jij met mensen die hun richting al pratend ontdekken?”
“Wat doe jij wanneer iemand het antwoord nog niet weet?”
“Hoe ga jij om met twijfel of tegenstrijdige gevoelens?”
“Werk jij oplossingsgericht of verkennend, en hoe ziet dat eruit?”
“Wat is voor jou een geslaagd traject?”
“Hoeveel ruimte is er om tempo te vertragen als dat nodig is?”
Vragen die jouw mechanica beschermen
“Mag dit traject klankruimte zijn zonder meteen beslissingen te nemen?”
“Kan ik hier hardop onderzoeken zonder dat we het moeten vastleggen?”
“Hoe zorg jij ervoor dat ik niet te snel in actie ga?”
“Wat doe jij als je merkt dat iemand zichzelf forceert?”
“Hoe help jij iemand zijn innerlijke signalen te vertrouwen?”
Vragen over werkvorm, tempo en energie
“Hoe vaak zie je iemand idealiter, en waarom?”
“Hoe weet jij wanneer een traject te snel gaat?”
“Wat verwacht je van mij tussen sessies in?”
“Hoe gaan we om met periodes van niet-weten?”
“Wat is voor jou een teken dat iemand dichter bij zichzelf komt?”
Rode vlaggen in jobcoaching voor Mental Projectors
Jobcoaching is niet per definitie helpend. Soms voelt het professioneel, maar stuurt het je weg van jezelf. Deze signalen wijzen daar meestal op:
De coach zit voortdurend in oplossingen en stappenplannen
Je krijgt het gevoel dat je “het zou moeten weten”
De focus ligt vooral op functietitels, cv’s en vacatures
De coach definieert jou sneller dan jij jezelf herkent
Je vertrekt na een sessie vaker met druk dan met ruimte
Energie, omgeving en gevoeligheid worden geminimaliseerd
Je mag niet vertragen of herzien
Je begint jezelf beter te verkopen in plaats van beter te voelen
Let vooral op het effect: ontstaat er schijnhelderheid, dan volgen meestal verkeerde keuzes en uiteindelijk uitputting of bitterheid.
Groene vlaggen: zo voelt correcte begeleiding
Je zit meestal goed wanneer:
je traag mag zijn
je niet alles hoeft te weten
je mag twijfelen én herzien
je je gehoord voelt, niet gestuurd
je systeem zachter wordt
je helderheid groeit zonder push naar beslissingen
je vaker opluchting voelt dan opwinding
De belangrijkste check na elke sessie
Eén vraag werkt als kompas, telkens opnieuw:
“Ben ik dichter bij mezelf of dichter bij een idee over mezelf?”
Dat antwoord is dikwijls verrassend helder.
